Όσο λοιπόν, η βόλτα μας στα βόρεια προάστια της Αθήνας συνεχιζόταν και οι κουβέντες για τα σημαντικότερα γεγονότα που μας συνέβησαν το 2014, δεν έλεγε να μου αφήσει το μυαλό ήσυχο μια ερώτηση. Μια ερώτηση που τελικά δεν την έκανα στον Mephisto αλλά προσπάθησα να την κάνω στον εαυτό μου και να δω εάν μπορώ να δώσω μιαν απάντηση.
Ζεις την ζωή που θέλεις; Οι 24 ώρες της ημέρας είναι αυτές που πραγματικά θέλεις, ή τυχαίνει απλά ζεις μια ζωή όπως στην υπαγορεύουν τα φύλλα που έτυχε να σου μοιραστούν?
Η απάντηση για τους περισσότερους ανθρώπους είναι απλή. Ίσως να πάρει και το χαρακτηρισμό δήθεν, ή wannabe φιλοσοφημένη αλλά δεν δίνουμε σημασία. Και μπορώ να πω, πως επειδή την έκανα αυτήν την ερώτηση σε 4 άτομα τις επόμενες ημέρες της πρωτοχρονιάς, μπορώ να πω πως επιβεβαιώθηκα και οι απαντήσεις ήταν όντως απλές γρήγορες και οι περισσότερες προβλεπόμενες.
Όταν κάνω την ίδια ερώτηση στον εαυτό μου, συναντώ έναν τοίχο. Αλλά την βρίσκω την απάντηση εάν το σκεφτώ λίγο. Μονάχα λίγο.
Η ζωή μου, είναι ακριβώς αυτή που μου αξίζει, Ακριβώς αυτή που έσπειρα και ακριβώς αυτή που πρέπει να ζω για κάποιο ακόμα διάστημα.
Και όχι δεν είναι ανάγκη να είσαι αυστηρός με τον εαυτό σου, για να καταλάβεις πως, όλα είναι μια ρόδα και γυρίζουν, κάποια στιγμή θα πρέπει να πληρώσεις για ότι έχεις κάνει, για όσους ανθρώπους έχει αδίκως πληγώσει ή αδικήσει.
Και ας μην γελιόμαστε, το ρητό το λέει καθαρά και δεν έχω κανένα λόγο να το διαψεύσω. (τουλάχιστον, όχι ακόμα)
Once a man-whore, always a man-whore.
Σωστά?
Σωστά. Και επειδή το γέρικο σκυλί, δύσκολα μαθαίνει καινούργια κόλπα, ας προβλέψουμε τι θα γίνει το 2015...
..και το 16 και το 17..
Άντε και στα δικά σας.
-Lcfr.
