Heh, Μετά το Lifting του Blog, φυσικά δεν θα μπορούσε να λείπει το κλασσικό πλέον:
Funny Picture Post. Enjoy.
(Click για μεγέθυνση)
Σοβαρά, είναι ο καλύτερος τύπος που έχει υπάρξει ποτέ. "Drink til you want me" Φίλε μου, ησύχασε! Δεν νομίζω να υπάρχει τόσο πολύ αλκοόλ στον κόσμο για να σε θελήσει κάποια... Αλλά μπορείς να ελπίζεις...
(Click για μεγέθυνση)
Μερικές φορές, σκέφτομαι, πόσο βαρετή πρέπει να είναι η ζωή μιας γάτας... Ύπνος - Φαγητό - Ήλιος - Licking Self - Poop - Ύπνος. Δελεαστικό έτσι?
(Click για μεγέθυνση)
Και εγώ, πριν έναν χρόνο, αγόρασα Psp... Αίσχος!
(Click για μεγέθυνση)
Eye-Patched guy, owns the jail. Η σοβαρότητα του προσώπου του, είναι όλα τα λεφτά αυτής της φωτογραφίας.
(Click για μεγέθυνση)
Σε νιώθω αδερφέ... σε νιώθω!!
(Click για μεγέθυνση)
Τα έχω πει πολλές φορές εγώ αυτά... Καιρός είναι να υπάρχει και η απόδειξη. Εύγε!
(Click για μεγέθυνση)
Aaaah, Air Guitar. Περιμένω την έκδοση του Air Bass...
(Click για μεγέθυνση)
Το Click, ΠΡΕΠΕΙ να γίνει εδώ, για να πεθάνετε στο γέλιο. Είναι ένας διάλογος στο IRC. Όμως εξελίσσετε διαφορετικά για τον έναν από τους συνομιλητές... MUST SEE.
(Click για μεγέθυνση)
Πρέπει να έχουν κάνει απίστευτη εξάσκηση τα παλικάρια... Όσες φορές και να το δεις, το κάνουν σωστά....
(Click για μεγέθυνση)
Celebrating τα ψεύτικα 40 χρόνια. Εδώ είμαι για να τα ξεμπροστιάζω αυτά...
Θα ξεκινήσω τον μήνα με αυτό το μανιφέστο. Υπερασπιστικό μανιφέστο των κομιξ.
Όταν ακούς, φίλε αναγνώστη, την λέξη comics/κόμιξ που πάει αμέσως το μυαλό σου?
Μήπως στα Ιαπωνικά Pokemon? Στον δαιμόνιο ντετέκτιβ Μικυ Μαους? Στον "Σπανακιστό", ίσως, Ποπάυ? Ξέχασες το τσιφουταριό/είδωλο, Σκρούτζ Μακ Ντακ?
Εάν έστω και κάποιο από τα παραπάνω σου έρχεται στο μυαλό, τότε λυπάμαι για εσένα.
Η λέξη comics όπως μπορείς να καταλάβεις, πανέξυπνε αναγνώστη, προέρχεται από το Ελληνικό, "Κωμικός". Δηλαδή το μέσο αυτό έχει την ιδιότητα της διασκέδασης. Του γέλιου και της ευχαρίστησης του ενδιαφερόμενου.
Εδώ και πολλά χρόνια λοιπόν, οι Αμερικάνοι(God bless fucking America) έπιασαν το νόημα και το έφεραν στα δεδομένα τους. Με τα standards και τις τους κουλτούρες τους.
(Δεν θα πάρω θέση εάν το έκαναν σωστά. Αυτό είναι άλλη κουβέντα ιδιαίτερα μεγάλη)
Άρχισαν λοιπόν, να ξεπηδούν από τα παιδικά, κυρίως, comics της εποχής παρακλάδια του είδους, σε διαφορετικά επίπεδα.
Επίπεδα Noir, Horror, Sci-Fi και φυσικά Mature/Erotic.
Πλέον, τα Comics δεν είναι κάτι που διαβάζουν τα παιδιά μέχρι τα 14-15. Πλέον τα comics, είναι μέσο έκφρασης περίπλοκων συναισθημάτων που δεν μπορούν ΚΑΝ να μεταφερθούν με επιτυχία στις ταινίες. Συναισθήματα τέτοια που δεν μπορούν ούτε να έχουν, ούτε να κατανοούν τα μικρά παιδιά.
Άρα, τα comics (στην πλειονότητά τους), ΔΕΝ ΑΠΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ σε παιδιά!
Φυσικά και θα υπάρχουν τα Pokemons και το Yu-Gi-Oh. Αλλά πάντα θα υπάρχουν και οι χαρακτήρες Comics που σε μαγνητίζουν με τις περιπέτειες και τα προβλήματά τους. Όπως ο κυρίαρχος Spawn, ή ο Invincible.
Ο περισσότερος κόσμος, και φυσικά εσύ φίλε αναγνώστη, ίσως να μαθαίνεις νωχελικά τον μαγικό αυτό μέσο, από τις πολυδιαφημισμένες ταινίες του Hollywood που είναι βασισμένες στους ομώνυμους τίτλους.
Όπως για παράδειγμα ο μισητός SpiderΜan (μετράει 2 sequels και ετοιμάζουν το 3ο), ή μήπως ξέχασες το μέθυσο IronMan? (το 1ο sequel θα βγει το 2010).
Σίγουρα θα ξέρεις τις παρακάτω ταινίες που προέρχονται από Comics:
-Batman (Και τα παλιά -Tim Burton Era etc- αλλά και τα καινούργια) -X-Men (Πεταμένα λεφτά) -DareDevil (Φανταστικός Χαρακτήρας, ταινία για τα σκουπίδια) -Fantastic Four (μην ξεράσω) -The Incredible Hulk (Σκουπίδι χαρακτήρας, Σκουπίδι ταινία. Έκαναν και Sequelτρομάρα τους) -Superman (Το Returns, ήταν έτσι και έτσι. Τα παλιά είναι old time classics)
Μάλλον δεν θα ξέρεις οτι οι παρακάτω ταινίες προέρχονται από Comics:
-Sin City (Nuff said) -300 (Nuff said again) -The mask (Ελεεινή ταινία) -Hellboy (Μετριότητα το λιγότερο) -Barb Wire (...) -V For Vendetta (λίγο κουραστική προς το τέλος) -Wanted (φανταστικό comic, χάλια Jolie) -Aliens Vs Predator (cry Cernunnos) -Constantine (απίθανο comic, φοβερή ταινία) -The Crow (Nuff said) -From Hell (Σπάνια ταινία) -The League of Extraordinary Gentlemen (χάλια μεταφορά) -Men In Black (Αίσχος και μόνο που το γράφω) -Sabrina The Teenage Witch (meeeeh) -Tales from the Crypt (horror old style) -Teenage Mutant Ninja Turtles.
Όπως μπορείς να καταλάβεις, έχεις παρεξηγήσει τα "ανώριμα" comics που διαβάζω τον ελεύθερό μου χρόνο. Τις περισσότερες φορές, ΕΣΥ βλέπεις στο σινεμά κακές εκδόσεις αυτών χωρίς καν να το ξέρεις.
Άρα...
Την επόμενη φορά, που θα αναφέρω κάτι για τα Comics σκέψου, πολύ καλά την αντίδρασή σου...
"Eisai 23 kai den exeis zhsei TIPOTA. Den 3erw poios einai ypeu8hnos gia auto, alla kapoios einai. Kai autos o kapoios den prepei na exei allh epiroh apenanti sou. Arketa ekane oti ekane. Ftanei.
Τον τελευταίο καιρό (i.e. Χρόνο και ίσως παραπάνω) η αλήθεια είναι μία.
Δεν είμαι ο εαυτός μου.
Δεν λέω ότι υποδύομαι κάποιον άλλο. Διαφορετικό. Απλά μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα βρέθηκα να μιλάω περισσότερο με το γκαζόν έξω, παρά με πραγματικούς living and breathing ανθρώπους.
Επιλογές θα πει κάποιος. Επιλογές είναι όλα στην ζωή και δεν θα διαφωνήσω ούτε για μια στιγμή. Γιατί όλο αυτό που υπάρχει σαν πέπλο από πάνω μου, έγινε κατ' επιλογήν που λένε.
So, starting today... i present you...
The new me...
...και το καινούργιο μου εγώ έχει και soundtrack. Ποιότητα και αξιοπιστία, ή εγγύηση που λένε οι συνάδελφοι μου, όταν αναφέρονται σε εμένα. Καιρός να αποδείξω τι πραγματικά είμαι. Όχι σε κάποιον τρίτο. Αλλά σε εμένα τον ίδιο.
Σήμερα λοιπόν, κατάλαβα τι μπορεί να πει κάποιος όταν ζει την απόλυτη υποκρισία, την απόλυτη απλότητα και φυσικά την απόλυτη ηθική υποστήριξη. Μπορεί να πει:
"ΓΚΟΥΜΑ* ΤΗΝ ΠΟΥΤΣΙΣΕΣ!!" *Το όνομα μπορεί να αλλάξει ανάλογα με την περίσταση
Και θα εξηγηθώ.
Φυσικά και θα εξηγηθώ. Άλλωστε, μερικές φορές πρέπει να βγάλεις μερικά πράγματα από μέσα σου, έστω μέσα από το πληκτρολόγιο. Μόνο αυτό έχεις... τουλάχιστον αυτές τις μέρες.
Αυτό και το χαρτί με το μολύβι. Αλλά τον τελευταίο καιρό, αυτά τα δύο τα χρησιμοποιώ για να ζωγραφίζω. Και το κάνω πολύ πλέον.
Η ΑΠΟΛΥΤΗ υποκρισία, ας μην κρυβόμαστε, είναι καθημερινά στην ζωή μας. Μπορεί στην αρχή να μην την καταλαβαίνεις με την πρώτη, αλλά είναι εκεί. Σαν ένα μολυντήρι που έχει μπει μέσα στο σπίτι σου. Το έχεις κοιτάξει στα μάτια μία πεταχτή φορά, μέρες πριν. Δεν το έχεις ξαναδεί από τότε, αλλά ξέρεις ότι είναι εκεί. Υπομονετικά περιμένει. Τι μπορεί να περιμένει το μολυντήρι στο σπίτι, δεν μπορώ να ξέρω. Αλλά η υποκρισία περιμένει να σου δείξει το άσχημο πρόσωπό της στην κακή εβδομάδα που μπορεί να έχεις. Και όχι αναγνώστη αδαή. Δεν είναι τυχαίο ότι επιλέγει ΠΑΝΤΑ την κακή εβδομάδα που έχεις. Είναι καλά σχεδιασμένο.
Μοίρα? Karma? Οτι και να είναι είναι καλοκουρδισμένο.
Πώς μπορείς να μην υποψιάζεσαι ΑΠΑΝΤΕΣ, όταν για παράδειγμα, κάθεσαι σε ένα τραπέζι με τρία ΕΠΩΝΥΜΑ άτομα, και συζητάς για "Χ" "Ψ" θέματα ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΙΚΑ μία ωραία Παρασκευή, και την αμέσως επόμενη Δευτέρα μαθαίνεις ότι, Ο,ΤΙ έχεις πει, έχει διαρρεύσει στα πλέον ακατάλληλα άτομα?
Πώς μπορείς να μην κοιτάζεις ΟΛΟΥΣ τους γύρω σου με καχύποπτο μάτι από εδώ και στο εξής?
Γιατί να πρέπει να αδικείς κάποιους από τους ποιο οικείους σου με το να τους υποψιάζεσαι και να τους θεωρείς έστω για μερικά ΜΟΝΟ δευτερόλεπτα διπρόσωπους?
Τελικά μερικές φορές καλύτερα να κοιμάσαι. Καλύτερα να μην ζεις την πραγματική σου ζωή και να νομίζεις ότι είσαι στο Matrix. Στο MyCosmos που συνηθίζω να λέω.Ο δικός μου μικρός μικρός σκιτσαρισμένος με μολύβι κόσμος λέγεται San Diego. Tι είμαι εκεί?
Heh...
Εκεί είμαι ο ΑΠΟΛΥΤΟΣ Rock Star. Παίζω μπάσο και κάνω φωνητικά στο συγκρότημά μου και τα βράδια είμαι κρυφά ένας SuperHero* που σώζει τους αθώους από τα κακοποιά και υποκριτικά στοιχεία.
*Ακόμα όμως δεν έχω κατασταλάξει τι Super δυνάμεις έχω...
Στην πρώτη μου παράγραφο αναφερόμουν στην απόλυτη απλότητα. Και επειδή είμαι καλός, θα το αναλύσω και αυτό.
Πόσο απλό μπορεί να είναι ένα θέμα που το μικρό σου μυαλό το εμφανίζει τεράστιο και περίπλοκο? Πόσο απλή μπορεί να είναι η λύση σε ένα πρόβλημα της καθημερινότητάς σου και δεν μπορείς να την δεις γιατί και πάλι το μυαλό, σου παίζει ύπουλα παιχνίδια?
Η απάντηση είναι μονόδρομη.
Είναι ΠΟΛΥ, ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ, απλό. Και ο λόγος είναι γιατί το φανταστικό σου μυαλό, αδιαφορεί για την εύκολη και απλή λύση μιας και δεν μπορεί να λειτουργήσει έτσι. Του αρέσουν ίσως τα δύσκολα. Ή τα μπερδεμένα. Και αυτό είναι απόλυτα δικαιολογημένο. Μίας και το μυαλό δεν είναι για τα εύκολα. Είναι για τα δύσκολα. Εκεί πραγματικά δείχνει εάν είναι άξιο αναφοράς, ή απλά υπάρχει για να γεμίζει το κεφάλι του ιδιοκτήτη, μιας και η "Space for rent" πινακίδα δεν προσέλκυσε και πολλούς επίδοξους ενοικιαστές...
Έχω αρχίσει και σκέφτομαι τόσο απλά που με τρομάζω. Και ξέρεις κάτι, αγαπητέ αναγνώστη? (Ναι-ναι σε εσένα τον μοναδικό μου αναγνώστη και την Μαμά μου μιλάω, που ας μην κρυβόμαστε, την αναγκάζω να με διαβάζει). Η απλότητα με έχει κάνει και βλέπω τα πράγματα διαφορετικά. Αν όχι πιο εύκολα, πιο προσιτά σε λύσεις. Πιο "Θα βρω εγώ την άκρη και θα την βρω για πλάκα".
Κλείνονταςγια την ηθική υποστήριξη, πρέπει να ευχαριστήσω τον Σοφό Μασόνο με τους Γκρίζους Κροτάφους. Που μπορεί να σε κάνει να νιώθεις ασφαλείς, άσχετα με το εάν μπορεί να σε σώσει από μία κατρακύλα που ευθύνεται η κακή εβδομάδαπου λέγαμε πιο πάνω...
Και τι δεν θα έδινα για να είμαι στο San Diego αυτές τις μέρες... 'Η έστω, κάπου αλλού... και όχι μόνος...
Well, υπάρχει πάντα ο μικρόκοσμός μου, που είναι διαθέσιμος εικοσιτέσσερις ώρες την ημέρα...
Yeah... Rock Star by day and a Kick Ass Vigilant by night...
-L.
Ps. Η ιστορία με το μολυντήρι βασίζετε σε πραγματικό γεγονός. Ps. No molidiria were harmed during this blog post. Daughtry - No Surprise
