Perfume

Δεν έχω πρόθεση, να το παίξω καλός και ώριμος για να είμαι αποδεκτός από το ευρύ κοινό, υποστηρίζοντας ότι στην γυναίκα, δεν με ενδιαφέρει η εξωτερική εμφάνιση.

Όχι όχι.
Τόσο λαοπλάνος δεν είμαι...

Όμως (heh)...

...πρέπει να σας πω, ότι στην πρώτη θέση με τα πράγματα που προσέχω σε μια γυναίκα, κονταροχτυπιέται η προαναφερθείσα εμφάνιση, με την μυρωδιά.

Η φυσική μυρωδιά του γυναικείου σώματος, σε συνδυασμό με μια καλή κολόνια, μπορεί να με κερδίσει και να τρέχω, όπως αλλοπρόσαλλα τρέχει η αποκεφαλισμένη κότα!!

Το 2010 λοιπόν, που πήγα πρώτη φορά σε ένα από αυτά τα ροζ μαγαζιά με την δυνατή μουσική και τις αλλοδαπές κοπέλες, δέχτηκα ένα κέρασμα (έτσι το λέμε τώρα). Έναν private χορό από μια Ασιάτισσα κοπελίτσα, μεσαίας ηλικίας και μέτριας εμφάνισης. Υπό την πίεση του "κεράσματος" πήγα, χωρίς να νιώθω και ιδιαίτερα άνετα... Μου χόρεψε κανένα 7λεπτο και πραγματικά, ήταν τα 7 πιο κενά λεπτά που έχω μοιραστεί με γυναίκα.

Άγευστο, Αδιάφορο, Ανούσιο.
(ειδικά όταν περιμένεις ότι θα ζήσεις μεγάλες στιγμές, μιας και το κόλλημα που έχεις με τις Ασιάτισσες, είναι ιδιαίτερα γνωστό).

Όμως, δεν μπορώ να σταθώ και να μην σας περιγράψω, την μυρωδιά της κοπέλας...

Μύριζε όπως, είμαι βέβαιος ότι μυρίζουν οι άγγελοι.
Θεϊκά, εξωτικά, και ιδιαίτερα διακριτικά.

Έτσι ΑΚΡΙΒΩΣ πρέπει να μυρίζουν ΟΛΕΣ οι γυναίκες.

Θεϊκά.
Εξωτικά.
Διακριτικά.

Έτσι όπως πρέπει να μυρίζουν οι άγγελοι.
(Έκπτωτοι ή εν ενεργεία)

-Lcfr.

RQoTD

Πόσο vital είναι το Reboot?
Πόσο εύκολο είναι?

Reboot, για τον καινούργιο μήνα?
Reboot για το υπόλοιπο του χρόνου?

Fuck.
I'm confused.

-L.

wave

-Lcfr.

Parenthesis

Όταν ανοίγεις μια παρένθεση, καλό είναι να μπαίνεις στην διαδικασία, να καταφέρνεις να την κλείσεις με όποιο κόστος κουβαλάει μαζί της.

Άνοιξε λοιπόν μια, πριν κάποιο καιρό, (λίγο ή πολύ, δεν έχει σημασία) και σήμερα έκλεισε.
Με επιτυχία.
Μια και καλή.

Όπως πρέπει.
Αφού πρέπει.

)

-L.

Ps. T' was fun.

RQoTD

Όταν πιέζεις χάνεις...
Όταν δεν πιέζεις, πάλι χάνεις.

Μα τελικά...
...ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ?

-L.

Surprise!!

Υπάρχει κάποιος ανάμεσά σας, που δεν του αρέσουν οι εκπλήξεις?

(ο φίλος, στα πίσω-πίσω καθίσματα, που σήκωσε το χέρι του, παρακαλείτε να παραιτηθεί από την ζωή αμέσως!)

Εκπλήξεις, κάνω συχνά-πυκνά (εκεί που αξίζει και θέλω), χωρίς φυσικά να προδίδω τις προθέσεις μου με ερασιτεχνικές κινήσεις (hints, υπονοούμενα κτλ) και μου αρέσουν ιδιαίτερα, αφού δίνουν έναν εντελώς διαφορετικό τόνο στην εκάστοτε "σχέση". Είτε είναι φιλική είτε είναι ερωτική. Την σπρώχνει μπροστά με απρόσμενα θετικές εξελίξεις.

Όμως, ρωτάω...
Οι εκπλήξεις πρέπει ΠΑΝΤΑ να περιέχουν κάποιο υλικό αγαθό για να φτουρήσουν;

Θα είμαι ρηχός εάν πως πως τα υλικά αγαθά, οποίας αξίας και να είναι, δίνουν ένα έξτρα σπρώξιμο; Ρηχός ξε-ρηχός, είναι η αλήθεια. Όχι ότι μια έκπληξη, μιας παρουσίας ή ενός θετικού μηνύματος δεν είναι κάτι υπέροχο, αλλά...

...θα πάρουμε για παράδειγμα εμένα, που πριν αρκετά χρόνια πίσω, είχα πάει κάτω από το σπίτι της τότε κοπέλας που ήθελα (δακρύβρεχτη ιστορία, μην ρωτάτε), την πήρα τηλέφωνο και της είπα:
"....ο Γιάννης σε περιμένει από κάτω..."

Τρομαγμένη η ξανθιά κοπελίτσα, κατέβηκε διστακτικά στην είσοδο του σπιτιού της, για να καταλάβει ότι ο "Γιάννης" που είχα αναφέρει, δεν ήταν τίποτα άλλο από το καινούργιο cd του Γιάννη Σαββιδάκη που ήξερα καλά, πως λάτρευε. Το είχα αφήσει και είχα φύγει... (για να πω την αλήθεια, είχα κρυφτεί σαν άλλος Ninja, στον δίπλα κήπο για να απολαύσω την αντίδρασή της)

Φυσικά την συγκεκριμένη κοπέλα δεν την κέρδισα ποτέ, αλλά η ικανοποίηση της έκπληξης άξιζε! Όχι μόνο τα χρήματα για το cd, (έλεος) αλλά και όλα τα υπόλοιπα που έπρεπε να περάσω για να "οργανώσω" το σκηνικό εκείνο.

Bottom Line:
Οι εκπλήξεις βοηθάνε.
Δεν εγγυώνται απαραίτητα νικηφόρα αποτελέσματα αλλά βοηθάνε.
Το πιστεύω..

Συμβουλή:
Εάν έχετε σκοπό να κάνετε τέτοιου είδους εκπλήξεις, φροντίστε να μην τρομάξετε τον αποδεκτή και να τις κάνετε ΜΟΝΟ εάν είσαστε αφοσιωμένος 100%.

Go nuts και σας υποστηρίζω ένθερμα.
(ακόμα και σε εσένα φίλε μου, που είπες πως δεν σου αρέσουν οι εκπλήξεις... :) )

-Lcfr.
Ps. Α, και κάτι τελευταίο πριν φύγω... Θέλει ιδιαίτερα μεγάλη προσοχή το θέμα αυτό, μιας και πολλές φορές, στήνοντας το σκηνικό της έκπληξης, μπορεί να βρεθείτε εσείς μπροστά σε άλλου είδους εκπλήξεις! Και να είναι καλές είναι μια χαρά... Εάν είναι κακές... Ζήτω που καήκαμε...

!!!

BIG NEWS.

BIG.

FUCKING.

NEWS!!!

(cross my fingers)

-L.

RQoTD

I think I'm gonna take a break.
Το σκέφτομαι ΠΟΛΥ σοβαρά...

-L.
Ps. Ξέρω-ξέρω. Δεν είναι ερώτηση. Sue Me.

Change prt2

Πρέπει να καταλάβουμε κάτι και (για να πούμε ΟΛΗ την αλήθεια), εγώ πρώτος-πρώτος.

Δεν μπορείς και ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να προσπαθείς να αλλάξεις κάποιον.

Ξεκινάς και γνωρίζεις έναν άνθρωπος που είναι "κάπως". Ξύπνα και κατάλαβε ότι δεν σου έδωσε κανείς το χρίσμα να μπορείς αυτοβούλως, να τον κανείς "αλλιώς" επειδή θα σε βόλευε και θα μπορούσες να λειτουργήσεις καλύτερα ΕΣΥ.

Οι εγωισμοί, όπως έχω πει στο παρελθόν μέσα από αυτές τις γραμμές (άρθρο: Egoism 2011), το 2011 και πέρα, δεν έχουν χώρο και δεν πρέπει να εξαπλώνουν τέτοιου είδους πλοκάμια.

Εάν είσαι λοιπόν, σε μια κατάσταση, που θα ήθελες να ήταν διαφορετική, (λίγο ή πολύ δεν έχει καμία απολύτως σημασία) μπορείς να κανείς ένα από τα δύο παρακάτω πράγματα:

-Ή δέχεσαι την κατάσταση όπως ΑΚΡΙΒΩΣ είναι (χωρίς εφηβικά ΜΑ και ΜΟΥ)
-Ή δέχεσαι την ζωή σου, χωρίς αυτήν!!

Όλα οι άλλες σκέψεις δεν είναι τίποτα άλλο από κολόνιες δεύτερης κατηγορίας, που δεν κάνουν απολύτως τίποτα.

Εάν το καλοσκεφτείς, οι δυο αυτές επιλογές είναι λειτουργικές. Μπορούν να σου λύσουν κάθε λογής γρίφο που έχεις φτιάξει στο μυαλό σου. (θέλοντας και μη)

Ξανά λέω, εγωισμοί σε αυτά τα πράγματα δεν χωράνε αδέρφια...

(το ακούς Lcfr?)

Με αγάπη,
Ο προαναφερθείς δαίμονας.

RQoTD

Η υπομονή, είναι κοντινός γείτονας της επιμονής?

-Lcfr.

When Your Eyes Close

Ήρθε λοιπόν, η στιγμή να μου δανείσετε, για ακόμα μια φορά, τα καλοσχηματισμένα σας αυτάκια και ίσως λίγο από το γούστο σας.

Καιρό τώρα, περίμενα το συγκεκριμένο τραγούδι να κυκλοφορήσει στο YouTube, για να μπορέσω ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ να το μοιραστώ μαζί σας. Το θεωρώ αν όχι το καλύτερο, ένα από τα καλύτερα τραγούδια της συγκεκριμένης μπάντας, που στο παρελθόν μας έχει συνηθίσει σε ανάλογου επιπέδου άσματα.
Φυσικά, μιλάω για τους Puressence με το τραγούδι "When Your Eyes Close" από τον τελευταίο δίσκο τους.

Δεν έχω λόγια (για ακόμα μια φορά) να περιγράψω τις διαστάσεις αυτής εδώ της μπαλάντας και δεν είναι τυχαίο ότι όταν την άκουσα πριν κανένα δίμηνο πρώτη φορά, σε ένα Internetικο ραδιόφωνο της Αγγλίας, έμεινα με ανοιχτό το στόμα...
Τόσο καιρό μετά, είμαι ΑΚΟΜΑ με ανοιχτό το στόμα... Αλήθεια ακούστε το. Θα με θυμηθείτε...

Για να βλέπω τα iLikes να ρέουν...

Άντε να σας δω...

-Lcfr.
Ps. Τα iLikes τα ζητάω για να δω τι σας αρέσει και τι όχι.. Προσπαθώ να σας ψυχολογήσω για να βελτιώνω τα posts μου...
Πειράζει?

Opposites

Δευτέρα σήμερα και ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος, να ξεκινήσεις την εβδομάδα σου?
Με μια ανατροπή ενός χιλιοειπωμένου ρητού, που θα ταράξει το σύμπαν ολόκληρο.

Brace yourselves!

"Τα ετερώνυμα έλκονται"

Αυτό ισχυρίζεται ο πολύς κόσμος, που μασουλάει τα 24ωρα χωρίς να σκέφτεται και πολύ (έχω ξανά πει μέσα από αυτές τις γραμμές, ότι ο Έλληνας, ΔΕΝ είναι και το πιο σκεπτόμενο ων στον κόσμο.)

Ίσως αγαπημένοι μου αναγνώστες, να έλκονται. Όμως αυτή η έλξη εντοπίζεται μονάχα στην αρχή και τις περισσότερες φορές διαρκεί για μικρό χρονικό διάστημα. Μέχρι να καταλάβουν τελικά, πόσο διαφορετικά πράγματα ζητούν.

Πόσο δηλαδή, ετερώνυμα άτομα είναι.

Δεν μπορώ να πω...
Αυτού του είδους η "μαγιά" έχει "δέσει" και σε εμένα στο παρελθόν, με τα γνωστά και αναμενόμενα «δακρύβρεχτα» σκηνικά, που ακολουθούν μετά από κάθε χωρισμό.

Στο μυαλό μου βλέπετε, τα ετερώνυμα είναι σαν ένα ζευγάρι, που περιμένει διαφορετικούς συρμούς στο Μετρό. Στέκονται απέναντι-απέναντι στην ίδια στάση, στέλνουν φιλάκια ο ένας στον άλλον και θέλουν να αγκαλιαστούν με πάθος, αλλά οι άχαρες γραμμές του τρένου τους εμποδίζει. Ξέρουν πολύ καλά (κι ας το κρύβουν εκείνη την στιγμή) ότι τα βαγόνια που περιμένουν, έχουν διαφορετικές πορείες και εντελώς διαφορετικούς προορισμούς. Όσο και να τους "χαζεύουν" οι γύρω, οι ίδιοι ξέρουν ότι όλο αυτό, έχει ημερομηνία λήξης.

Στάση "Άγιος Δημήτριος" η μια...
Στάση "Εθνική Άμυνα" ο άλλος...

Ξεκινούν λοιπόν, από την στάση "Ακρόπολη" με πανομοιότυπο εισιτήριο, αλλά δυστυχώς, με εντελώς διαφορετικούς προορισμούς.

Ο τυχερός της υπόθεσης είναι αυτός που φτάνει στον προορισμό του χωρίς αλλαγή συρμού. Direct που λένε και οι Άγγλοι. Αυτός που πρέπει να αλλάξει ενδιάμεσα, βαγόνι, τρώει συνήθως το λούκι και καθυστερεί να φτάσει εκεί που ΠΡΕΠΕΙ να φτάσει...

Ναι, αγαπημένοι μου αναγνώστες.
Μιλάω μεταφορικά.
Τόσο μεταφορικά, ούτε μεταφορική εταιρία να ήμουν.

Nice way to start a week, huh?

-Lcfr.
Ps. Θα ακολουθήσει αργότερα, ΕΠΙΚΟ τραγούδι. Τόσο επικό που, η εξίσου επική ταινία Braveheart, θα ωχριά μπροστά του... Stay Tuned.