Sunday, July 31, 2011

No Jesus!

NO JESUS ALLOWED!

Busy bee
σήμερα με τις δουλειές να με κυνηγούν και να μην προλαβαίνω να σταθώ σε ένα σημείο.

(και υποτίθεται ότι το ΣΚ ήθελα να ξεκουραστώ... Σιχτίρ!)

Anyway, ελπίζω να είσαστε ΟΛΟΙ καλά και να περνάτε ακόμα καλύτερα.

Σας φιλώ στην μουσούδα (με λίγο σαλάκι να τρέχει για να το κάνω λίγο πιο kinky)

-Lcfr.

Saturday, July 30, 2011

Fun Facts

Fun Facts:
  • Η Katy Perry, όσο ατάλαντη και να είναι, στο τραγούδι ET νομίζω πως θέλω να την παντρευτώ.
  • Έχω απίστευτη όρεξη για καραμέλες BABALOU και τηγανιτό ρύζι με γαρίδες.
  • Στο παρελθόν, έχω κάνει την εξής καφρίλα: Caprice πουράκια, βουτηγμένα στην Nutella. (Ο ισχυρότερος αντίπαλος της υπογλυκαιμίας και πλέον, ο κοντινότερος γείτονας της αηδίας)
  • Αρκετούς μήνες πίσω, είχα γράψει για τα απαγορευμένα τραγούδια. (clicky εδώ για να διαβάσετε τι έγραφα τότε) Πριν 2 εβδομάδες λοιπόν, συνάντησα εάν σχολικό φίλο μου στον δρόμο. Αυτός ήταν στο αμάξι και εγώ με τα πόδια. Τα είπαμε λοιπόν "στα γρήγορα" και κατά την διάρκεια της σύντομης κουβέντας, το αυτί μου, έπιασε το εν λόγω απαγορευμένο τραγούδι, να παίζει στο cd player του. ΝΑΙ ΝΑΙ. Είναι ΕΝΤΕΛΩΣ ΤΥΧΑΙΟ. Όπως τυχαίο είναι ότι στην μετακόμιση, δεν πήρα τα cds μου, αλλά το συγκεκριμένο το έχω εδώ δίπλα μου.
  • Δώσε μου Pop Corn και πάρε μου την ψυχή.
-Lcfr.

Casting Lazy Shadows

Σήμερα το πρόγραμμα είχε μπάνιο σε πισίνα. Επειδή λοιπόν, είναι το πρώτο καλοκαίρι που κάνω μπάνια (μετά από κοντά 5 χρόνια) όλη αυτή η διαδικασία, με έκανε να θυμηθώ ένα τραγούδι που με είχε συνοδεύσει σε ένα παιδικό μου καλοκαίρι, στις κατασκηνώσεις του Αγίου Ανδρέα το 1998. (yeah, i'm that old)

Δυστυχώς, δεν μπορώ να το συνδυάσω ξανά με τις ημέρες που περνάω, (μιας και τότε τα πράγματα ήταν λιιιιιιιιγο πιο αθώα) αλλά ήταν όμορφο που το θυμήθηκα και το ακούω τώρα μαζί σας μετά από τόσο καιρό.

(ΝΑΙ ΡΕ!! ΜΑΖΙ ΣΑΣ)

Ας εκτελέσουμε και εμείς με την σειρά μας, τεμπέλικες σκιές, μπας και βγάλουμε καμιάν άκρη...

Casting Lazy Shadows, από τους μέγιστους Puressence.
Enjoy.

-Lcfr.

Friday, July 29, 2011

WTF??

Σήμερα, είχα 2 επισκέπτες εδώ στο blog, επειδή έκαναν google search τα παρακάτω...

"Pws na apogeiwsw tn erwtikh moy zwh?" και
"Παπακαλιάτης Penis"

Ωραία πράγματα...
ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ!!!

-L.

The Friday

Σήμερα Παρασκευή, (πρωινές ώρες) σκεφτόμουν πόσο διαφορετική διάθεση έχει ο κόσμος, επειδή την επόμενη ημέρα δεν δουλεύει. Επειδή ακολουθούν δυο σερί ημέρες που μπορεί να κάνει αυτό που πραγματικά θέλει.

Δηλαδή: να μην εργάζεται.

Πειράζει που, ειλικρινά, το βλέπω παράξενο όλο αυτό το θέμα; Ίσως είναι γιατί την δουλειά μου δεν την βλέπω σαν αγγαρεία. Ίσως γιατί έχω βάλει έτσι τα πράγματα στο μυαλό μου και η εργασία είναι ένα σημαντικότατο κομμάτι της ζωής μου, που χωρίς αυτό δεν νιώθω ολοκληρωμένος.

Μην παρεξηγηθώ, δεν αναφέρομαι μόνο στις οικονομικές απολαβές της δουλειάς. (κάνεις μας άλλωστε δεν δουλεύει για την ψυχή της μάνας του). Οι ψυχολογικές και παραγωγικές απολαβές της πετυχημένης εργασίας, είναι μεγάλη υπόθεση. Σημαντικότερη από τα ευρώ που μπαίνουν κάθε μήνα στον τραπεζικό σου λογαριασμό.

So, Friday?
Not a big deal for me.

Have good one.


-Lcfr.

Thursday, July 28, 2011

Epic Dog

Epic picture
Epic dog.

nuff said.

-L.

Fireworks

Τόπος:
Αθήνα, Μάιος 201?

Υπόθεση:
Σχέση πάθους και έντασης με έναν πανέμορφο άνθρωπο για μικρό χρονικό διάσημα.

Απόδειξη:
Σπασμωδικές, εντυπωσιακές και πρωτόγνωρες κινήσεις του λεπτού, που χαράζονται στο μυαλό για πάντα.

Αποτέλεσμα:
Έκρηξη ροζ πυροτεχνήματος, ιδιαίτερα μεγάλης εμβέλειας.

Συμπέρασμα:
Τα πυροτεχνήματα όσο εντυπωσιακά και πολύχρωμα είναι, δυστυχώς, μετά από μερικά δευτερόλεπτα εξαφανίζονται και αφήνουν έναν άδειο ουρανό.

-Lcfr.
P.S. True story. Swear to (any) god.

Wednesday, July 27, 2011

Isabella

...και το όνομα αυτού...

"Isabella".

Θα αργήσω να αποκαλύψω τι είναι αυτό, αλλά να είστε σίγουροι πως θα το μάθετε πρώτοι.
Καλό βράδυ...

-L.

WHAT??

Wait wait... WHAT???

Τα τότε πικρόχολα άρθρα μου, για τον Παπακαλιάτη, αναδημοσιεύονται σε άλλα sites?
WHAT THE FUCK??

Enjoy: http://www.laikoyra.gr/?p=11318

-L.

Digital Times

Τις προάλλες, σε μια βραδινή μου έξοδο, είχα μια ενδιαφέρουσα κουβέντα με τον πλέον γνωστό σας Mephisto, για τις digital εποχές που σιγά-σιγά βιώνουμε. Φυσικά διαφωνήσαμε, όπως άλλωστε κάνουμε πάντα, αλλά καταφέραμε να βγάλουμε πολλά συμπεράσματα. Read on...

Είμαι της άποψης ότι η digital και η "άυλη" μορφή των πραγμάτων που μπορούμε πλέον να προμηθευτούμε μέσα από το Internet, είναι ιδιαιτέρως θετική, μιας και θεωρώ ότι είναι η εξέλιξη των πραγμάτων.

The next big step που απλά πρέπει να δεχθείς.

Σκεφτείτε... Η μουσική πλέον είναι σε μορφή mp3. Παντού! Την κατεβάζεις στον υπολογιστή σου και αυτό ήταν. Ούτε CD, ούτε πλαστικά κουτάκια με booklets. Τα comics, τα βιβλία και οι εφημερίδες, πλησιάζουν πλέον, στην ίδια κατάσταση με ιδιαίτερα γρήγορους ρυθμούς.

Όλο αυτό, διευκολύνει την εξάπλωσή των (παράνομα ή νόμιμα) και φυσικά στην μεταφορά τους. Αλλιώς είναι, να έχω 200-250 comics και 40 μουσικούς δίσκους στο iPad μου, ανά πάσα στιγμή και αλλιώς να πρέπει να γεμίσω ένα ολόκληρο αυτοκίνητο, εάν θέλω να τα μεταφέρω στην φυσική τους μορφή.

Σίγουρα, αυτή η digital-οποίηση, σου στερεί την "αποζημίωση" του να κρατάς κάτι που έχεις πληρώσει, στα δυο σου χέρια. Για παράδειγμα, να ξεφυλλίζεις το βιβλιαράκι που συνοδεύει το CD, ή την αίσθηση του να γυρίζεις τις σελίδες του βιβλίου με την συνοδεία της μυρωδιάς του φρέσκου χαρτιού.

Όμως όλα αυτά θυσιάζονται. Και καλώς κάνουν, μιας και οι συνήθειες δεν πρέπει να κρατούν για πάντα. Η digital εξέλιξη είναι αναπόφευκτη και επιτρέψτε μου να προσθέσω, πως είναι πολύ συναρπαστική. Να είστε σίγουροι αδέρφια μου, πως οι τελευταίες γενιές που είναι ακόμα προσκολλημένες στα παραδοσιακά, θα μας χαιρετήσουν και αυτές με την σειρά τους είτε το θέλουν είτε όχι.

Το CD πέθανε (όπως άλλωστε και το βινύλιο πριν κάποια χρόνια)
Το χαρτί είναι σε ημιθανή κατάσταση.
Θα ακολουθήσουν την ίδια μοίρα κι άλλα (cinema κτλ)

Live the revolution.
Embrace the digital era.

-Lcfr.

Tuesday, July 26, 2011

Trapped

Τον τελευταίο καιρό, έχω γνωρίσει έναν άνθρωπο ο οποίος είναι εμφανώς εγκλωβισμένος μέσα στις σκέψεις του και δυστυχώς τον κυριεύουν τα "ίσως" και τα "μπορεί"...

Ορμώμενος από αυτήν την κατάσταση, νιώθω την ανάγκη, να γράψω τα ακόλουθα. (σας διαβεβαιώ πως δεν είναι αναγνώστης και ο λόγος που γράφω αυτές τις γραμμές είναι γιατί θεωρώ πως, λίγο έως πολύ, όλοι είμαστε κολλημένοι σε κάποιο επίπεδο.)

Μέσα στις διάφορες σημαντικές ή ασήμαντες, μικρές ή μεγάλες, ενδιαφέρουσες ή αδιάφορες, καταστάσεις που παρουσιάζονται στο διάβα σου, μπορείς αν όχι να βρεις τρόπο να "ξεφύγεις" από οτιδήποτε σε κολλάει, ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ να κοιτάξεις λίγο δεξιά αυτών για δικό σου και μόνο όφελος.

Τα προβλήματα δεν θα εξαφανιστούν ως δια μαγείας κάνοντας κάτι τέτοιο. Το μόνο σίγουρο είναι ότι κάνεις από εμάς δεν είναι μάγος. Θεωρώ όμως, ότι όσο κοιτάς τα προβλήματα κατάματα και σε καθημερινή βάση, χωρίς να κάνεις κάτι για αυτό, το μόνο που καταφέρνεις είναι να μην βλέπεις τι γίνεται και τι υπάρχει γύρω σου.

Και το στενάχωρο σε αυτήν την περίπτωση, είναι ότι δεν μπορείς καν να αξιολογήσεις εάν αυτό που σε προσεγγίζει (φιλικά ή ερωτικά) είναι καλό η κακό, μιας και πολύ απλά, δεν σου έχει απομείνει δύναμη να το κοιτάξεις...

Ξέρετε, όταν ένα ποντίκι πιαστεί στην φάκα με το τυρί, σίγουρα στην αρχή θα μοιρολογάει για την τύχη του, αλλά κάποια στιγμή θα σταματήσει μιας και είναι ανούσιο και θα ψάξει τρόπους να απελευθερωθεί!

Ψάξτε και εσείς ανάμεσα στις λέξεις μου.
Υπάρχει μια μικρή πιθανότητα να βρείτε τις απαντήσεις που ενδεχομένως ζητάτε...

Ποιος ξέρεις...

-Lcfr.

Monday, July 25, 2011

Senorita

Και θα συνεχίσω την σημερινή κατάσταση, με ένα τραγουδάκι βγαλμένο από την ουσία της ζωής..

Δηλαδή την Γυναίκα.
Όσο και να σας ταλαιπωρούμε κυρίες μου, We Are Addicted To You...

Για ΟΛΕΣ τις Senorites εκεί έξω!
Εξαιρετικά αφιερωμένο.
James λοιπόν αδέρφια μου..
James
, ξερό ψωμί και λίγη μπύρα.

Enjoy στο repeat, μιας και μια φορά δεν αρκεί για αυτό το υπέρμετρα αληθινό άσμα...

-Lcfr.