Friday Night

Πριν λίγο θυμήθηκα μια ατάκα που είχα πει σε μια κοπέλα που είχα χωρίσει:

"Το κρεβάτι μου θα γίνει Ερμού!"

Ε, ρε γέλια που είχα ρίξει τότε...

(προφανώς η κοπελιά δεν είχε την ίδια στάση απέναντι στην ατάκα αυτή, αλλά its ok. Και επίσης προφανώς δεν θα αποκαλύψω εάν το κρεβάτι μου τελικά έγινε η λαοφιλέστερη οδός του κέντρου των Αθηνών)

Καλό ΠΣΚ αδέρφια μου.

Non Serviam

-Lcfr.

Run Away

Από εχθές το βράδυ, εγκεφαλικά, επέστρεψα στο 2008-2009. Το τραγούδι της περιόδου εκείνης ήταν ένα. Το Run των Snow Patrol.

Σήμερα, το τραγούδι της ημέρας, είναι ξανά το Run, των Snow Patrol. (σε ζωντανή και ανατριχιαστική εκτέλεση)


Και φυσικά, ο στίχος αυτού:

"Even if you cannot hear my voice
I'll be right beside you dear"

...και το σύνολο των πραγμάτων που έκανες τότε και μετάνιωσες, να είναι ένα κυριολεκτικό βουνό που σε κοιτάζει ακόμα και σήμερα βαθιά στα μάτια.

-Lcfr.

Information

Κι έρχεται λοιπόν, η στιγμή που μαθαίνεις μια τόσο δα μικρή πληροφορία, η οποία, σε κάνει να κουβεντιάζεις με το μυαλό, τον κολλητό και μερικές φορές ακόμα και με την γάτα σου, για κάτι που θεωρητικά έχει πεθάνει εδώ και καιρό.

Έρχεται αυτή η ριμάδα πληροφορία, που σου ξυπνάει συναισθήματα, που είχες καιρό να νιώσεις. Βεβαία μην σας γελάσει κανείς. Από τέτοια μικρά, απλά και καθημερινά γεγονότα, δεν καταλαβαίνεις τι νιώθεις και πόσο.

Όχι.

Από αυτά, μπορείς και καταλαβαίνεις εάν τελικά αυτό που ένιωθες ήταν αλήθεια, ή απλός ενθουσιασμός.

Δεν σας κρύβω λοιπόν, ότι από μια χθεσινή, σύντομη, αλλά ουσιαστική κουβέντα με έναν άνθρωπο, αναθεώρησα τόσα πολλά πράγματα, που ούτε το περίμενα και ούτε ήμουν προετοιμασμένος για κάτι τέτοιο.

Βέβαια τα γεγονότα, επιβεβαιώνουν για μια ακόμα φορά, ένα ρητό που δεν το είχα σε ιδιαίτερη εκτίμηση και λέει το πολύ απλό:

"Καλύτερα τώρα, παρά αργότερα".

Και όλα αυτά, από μια τοσοδούλα πληροφορία.

-Lcfr.

Happy to be Here

-Lcfr.

Who Called?

-Lcfr.

Sunday Music Post

Όντας πιστός στην υπόσχεσή μου, σήμερα θα ακούσουμε παρέα καλή μουσική με νόημα και φυσικά συναίσθημα για όσους μπορούν να το δαμάσουν.

Εχθές, άκουσα για πρώτη φορά, μερικά διάσπαρτα τραγούδια από ένα παλιό αλλά αγαπημένο συγκρότημα. Μιλάω για τους Stereophonics, που το μεγάλο τους μπαμ σε εμένα έκαναν την περίοδο διαμονής μου στην Αγγλία, back in the day.

Από τα λίγα τραγούδια του τελευταίου τους δίσκου που άκουσα, ξεχώρισα το "Take Me". Ορίστε λοιπόν αγαπητοί μου.

Μουσική.

(Επειδή το τραγούδι περιγράφει μια ερωτική πράξη ανάμεσα σε ένα ζευγάρι, δεν θα πει πως είμαι πορνόγερος και σκέφτομαι μόνο αυτό!. Γκέ-γκέ μάδερφάκερς?)

Αυτά λοιπόν για σήμερα.

Take care, BB.

-Lcfr.

Dream My Dream

Καιρό είχα να δω ένα όνειρο που να με ταρακουνήσει τόσο πολύ, την αμέσως επόμενη ημέρα. Και εχθές το βράδυ, το είδα.

Πήγα λέει ένα ταξίδι κάποιον χιλιομέτρων (τριψήφιου βεληνεκούς) για να δω μια συγκεκριμένη πρώην κοπέλα μου και να της πω μερικά πράγματα που σκεφτόμουν να της γράψω. Επέλεξα το τετ-α-τετ για συγκεκριμένους και προσωπικούς μου λόγους.

Το ταξίδι πήγε πολύ καλά και ξεκούραστα. 

Όταν έφτασα στο σπίτι της, βρήκα την πόρτα ανοιχτή και μπήκα μέσα. Στο σπίτι δεν ήταν κανείς κάτι που δεν με έκανε να αναβάλω τα σχέδιά μου. Έκατσα λοιπόν στον καναπέ, περιμένοντας να έρθει κάποιος. Δεν άργησε να εμφανιστεί η μητέρα της, η οποία εμφανισιακά δεν με ήξερε. Με ρώτησε με επιθετικό ύφος ποιος είμαι και τι δουλειά έχω στο σπίτι της. Της είπα (άκουσον-άκουσον) πως είμαι γιος μιας γειτόνισσας και πως η "μητέρα" μου, μου είπε να κάτσω εκεί να την περιμένω, μιας και είχε εξωτερικές δουλειές. Έτσι κι έγινε. Μου προσέφερε γλυκό του κουταλιού σαν καλή οικοδέσποινα και έκατσα ξανά στον καναπέ.

 

Μετά από λίγα λεπτά βγήκε από δωμάτιό της η κοπελιά που λέγαμε. (προφανώς δεν μπήκα στον κόπο να ψάξω τα υπόλοιπα δωμάτια ο βλάξ). Ο πανικός έκανε την εμφάνισή του στα μάτια της όταν με αντίκρισε, μιας και δεν ήξερε πως να αντιδράσει με εμένα μέσα στο σπίτι της. Της εξήγησα χαμηλόφωνα το ψέμα που είχα πει στην μητέρα της και ηρέμησε λίγο. Μέχρι που χαμογέλασε όταν είδε που είχα φάει λίγο από το γλυκό του κουταλιού, ενώ ήξερε πως τα απεχθάνομαι.

Η ώρα περνούσε, η υποτιθέμενη γειτόνισσα/μητέρα μου δεν εμφανιζόταν και τα χρονικά περιθώρια για να μιλήσω στην κοπελιά και να της πω ότι είχα στο κεφάλι μου αυτές τις ημέρες, στένευαν. Την είδα στο δωμάτιο να σκαλίζει τα πράγματά της, σαν να έψαχνε κάτι. Την ρώτησα τι συμβαίνει και εάν ήθελε την βοήθειά μου για κάτι. Μου απάντησε: 

"Τίποτα δεν συμβαίνει Lcfr ευχαριστώ. Απλά ετοιμάζομαι να βγω"

"Μόνη σου?" ρώτησα. 

...

"Όχι.. με το αγόρι μου..."

-Lcfr.

GET

funny huh?

-Lcfr.

Coerced Coexistence

Ανέκαθεν στην ζωή μου, η 8η ημέρα του Ιανουαρίου ήταν ημέρα μνήμης, φόρτισης και συνήθιζε να την χαρακτηρίζεται από ένα αίσθημα αναμονής. Ανάλογα με το έτος, τα συναισθήματα άλλαζαν, είτε προς το καλύτερο είτε προς το χειρότερο.

Φέτος τα πράγματα είναι αρκετά διαφορετικά, αλλά ριζικά και αμετάκλητα.

Άσχετα εάν αφορά εμένα ή το περιβάλλον μου, η σημερινή ημέρα σηματοδοτεί το τέλος της αναμονής και την ολοκληρωτική αλλαγή του βιβλίου που μετράει πολλά-πολλά χρόνια και δυστυχώς ο επίλογός του, κακό-γράφτηκε τους τελευταίους μήνες του περασμένου έτους.

Μην παρεξηγηθώ. Το άρθρο αυτό χαρακτηρίζεται από αισιοδοξία και δεν περιέχει κανένα, ΜΑ ΚΑΝΕΝΑ αρνητικό ύφος. Άλλωστε τι είναι ο συγκεκριμένος ιστότοπος? Κάποιο hatewall για να βγάλω τα σωθικά μου σαν 20χρονο ανώριμο αγοράκι? Μεταξύ μας, παλιότερα ίσως ήταν. Εδώ και χρόνια όμως, αυτό άλλαξε, όπως άλλαξε και ο άνθρωπος που πληκτρολογεί τούτη εδώ την στιγμή.

Όλα θα πάνε καλά το 2014.

Όχι μόνο το νιώθω, αλλά έχω αρχίσει και το αντικρίζω με τα ίδια μου τα μάτια. Καλά... ίσως να βοηθούν και κάποιοι εξωτερικοί παράγοντες που υπάρχουν στην ζωή μου και μου "καθαρίζουν" τα γυαλιά που φοράω όταν ξυπνάω κάθε ημέρα το πρωί. 

ta-ta..

"shallowness and beauty,
was all that concerned her body.
But the soul, her divine guest,
were thrust to the bottom"

-Lcfr.

Happy 2000!

Fuck 2014!
Let's celebrate 2000 once again!!

-Lcfr.

Demons

Aloha!

Η πρώτη Κυριακή του 2014, δεν θα μπορούσε να περιέχει ένα τραγούδι για να κλείσει όπως της αξίζει. 

(μεταξύ μας, είμαι σίγουρος πως φέτος θα χάσω αρκετά Κυριακάτικα music posts).

Η επιλογή μου είναι το "Demons" των Imagine Dragons γιατί έτσι.

Και επειδή ξέρω πως τα views θα πέσουν από εδώ και πέρα, μιας και τα άρθρα μου δεν θα ανεβαίνουν στον απενεργοποιημένο Facebook λογαριασμό μου, είμαι υποχρεωμένος να δώσω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όσους διαβάζουν αυτοβούλως.

Καλή εβδομάδα κυρίες και κύριοι. 

-Lcfr.

Boring Wishes

Η εβδομάδα που μας πέρασε (για αργόστροφους που δεν το έχουν πάρει χαμπάρι είναι η πρώτη του 2014) προκαλεί σκέψεις και αποφάσεις που έχουν τις περγαμηνές να αλλάξουν τα δεδομένα του νέου έτους. Μετά το λυτρωτικό τέλος του Facebook για εμένα (που θα γίνει λίγες ώρες μετά την δημοσίευση αυτού του άρθρου) ακολούθησαν 2 συγκεκριμένες κινήσεις που θα αποδώσουν καρπούς τις επόμενες ώρες ή τουλάχιστον ημέρες. Σίγουρα μέχρι το τέλος του ΣΚ. Ίδωμεν. 

Το ενοχλητικό λοιπόν αυτών των ημερών είναι οι ευχές.

Πριν παρεξηγηθώ, να πω πως είναι ωραίο να δέχεσαι ευχές από τα προσφιλή σου άτομα, που όμως ξέρεις πως τις εννοούν, είναι αληθινές και οικίες. Όμως, οι ευχές που δέχεσαι στο κινητό σου από άτομα που έχεις βγάλει από την ζωή σου μήνες ή και χρόνια τώρα, είναι κυριολεκτικά για τα γέλια. Όχι για να σκας στα γέλια, αλλά να χαμογελάς με το ειρωνικό ύφος να αχνοφαίνεστε στα ολόλευκα δόντια σου.

Δηλαδή, οκ. Έχουμε να μιλήσουμε τόσο καιρό και αποφασίζεις να μου στείλεις μήνυμα για να μου πεις χρόνια πολλά? Τι διάολο έχεις στο μυαλό σου? Πες μου ότι περιμένεις να σου απαντήσω κι όλας...

Δεν είσαι στην ζωή μου και δεν είμαι στην δική σου, για κάποιους συγκεκριμένους λόγους. Αποδέξου τους και αφαίρεσέ με ΚΑΙ από το μυαλό σου όπως ακριβώς έχω κάνει καιρό τώρα και εγώ. Μήπως είδες κάποιο μήνυμα από εμένα και μου διέφυγε? Είναι τόσο ΜΑ ΤΟΣΟ απλό το Delete στις ημέρες μας και στο προτείνω ανεπιφύλακτα . Thank me later. (not)

Αμ, το άλλο το γραφικό? Τα copy/paste μηνύματα. Αυτά τα "έξυπνα" μηνύματα, που κάποιος αργόσχολος τα έγραψε πάνω σε έναν "μαντιναδικό" συγγραφικό οίστρο και θεώρησε σωστή κίνηση το Mass send για να γεμίζει το Inbox των κινητό μας. Εκεί είναι που εκνευρίζομαι απίστευτα σε σημείο να νιώθω πως προσβάλλομαι.

Το τελευταίο που έλαβα την παραμονή της πρωτοχρονιάς διάβαζε το εξής:

"Χρόνια πολλά με υγεία και ευτυχία και όσοι το 2013 μας έδωσαν τα 3, να είναι το 2014 στα 4..."

Αλήθεια τώρα. Στέλνεις αυτό το "χαριτωμένα σιχαμερό" μήνυμα και νομίζεις πως είσαι και εσύ χαριτωμένος? What. The. Fuck. Αλήθεια για πες μου. Γιατί το στέλνεις σε εμένα? Σου μοιάζω για άνθρωπος που μπορεί να εκτιμήσει μια τέτοια κίνηση? Μήπως στον ελεύθερό μου χρόνο, διαβάζω σεξουαλικά άρλεκιν και gossip.gr?

Πόσο λάθος σκέφτονται μερικοί άνθρωποι Θεέ μου... 

Χωρίς φανφάρες, ταρατατζούμ και ομοιοκαταληξίες, σας καλωσορίζω στο 2014.

Its gonna be greeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeaaaaaaaaaaaaaaattttttttttttttttttttttttttttttttttttttttttttt

-Lcfr.